Χαιρετισμός Αντιπεριφερειάρχη Χίου Σταμάτη Κάρμαντζη Για την Ημέρα Μνήμης για τους Απολεσθέντες Ναυτικούς Ε.Ν. Πολεμικής Περιόδου 1939-1945 Εκτύπωση
Παρασκευή, 02 Σεπτέμβριος 2016 11:09

Με ιδιαίτερη συγκίνηση σας καλωσορίζουμε στην Ημέρα Μνήμης για τους Απολεσθέντες Ναυτικούς Εμπορικού Ναυτικού της Πολεμικής Περιόδου 1939-45.  Η ετήσια διοργάνωση αυτής της εκδήλωσης από την Περιφερειακή Ενότητα Χίου δεν ανταποκρίνεται μονάχα σε μια αίσθηση Χρέους και Καθήκοντος, αλλά αποτελεί ταυτόχρονα και μια προσπάθεια ενδυνάμωσης της ιστορικής μνήμης για όλους μας. Συνδιοργανώνουμε μάλιστα αυτή την εκδήλωση με την Ένωση Βρονταδουσίων Αττικής, το Ναυτικό Μουσείο Χίου και το σύνολο των Ναυτικών σωματείων του νησιού μας αναγνωρίζοντας στην πράξη την βαρύτητα και την εμβέλεια της Ημέρας αυτής.

Από τις 9 Δεκεμβρίου της προηγούμενης χρονιάς, με επιστολή μου στον κ. Υπουργό Ναυτιλίας πρότεινα  να καθιερωθεί η 1η Σεπτεμβρίου ως Πανελλήνια Ημέρα Μνήμης της θυσίας των Ελλήνων Ναυτικών. Δυστυχώς έως σήμερα δεν έχουμε λάβει απάντηση στο εύλογο αίτημά μας. Θα συνεχίζουμε όμως την προσπάθεια σε συνεργασία με ολόκληρη τη ναυτική οικογένεια, επειδή θεωρούμε ότι η θυσία αυτή πρέπει να μην ξεχαστεί και να τιμάται σε ολόκληρη την πατρίδα μας όπως της αξίζει.

Σε μια σκοτεινή περίοδο, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το Ελληνικό Εμπορικό Ναυτικό, είχε τη δική του ουσιαστική συμβολή στην πολεμική προσπάθεια των Συμμάχων για τη συντριβή του Ναζισμού και του Φασισμού.  Ο εμπορικός στόλος ήταν ο αιμοδότης της πολεμικής προσπάθειας, μεταφέροντας τα απαραίτητα, εξοπλισμό, πολεμοφόδια, καύσιμα για τη συνέχισή της. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο μπήκε στο στόχαστρο του εχθρού.

Την ίδια εποχή που ο ελληνικός λαός ζούσε την εποποιία του Αλβανικού Μετώπου, το δράμα της Κατοχής και το μεγαλείο της Εθνικής Αντίστασης, οι Έλληνες ναυτικοί πιστοί στο καθήκον, έδιναν τον δικό τους αγώνα, στους αφιλόξενους ωκεανούς ολόκληρου του πλανήτη. Αντιμέτωποι, όχι μόνο με τα στοιχεία της φύσης,  με δυσκολίες και στερήσεις, αλλά και με τη λυσσασμένη προσπάθεια του εχθρού να ανακόψει τον εφοδιασμό των Συμμάχων, βυθίζοντας τα ελληνικά πλοία.

«Αγέλες Λύκων» αποκαλούσαν οι Σύμμαχοι τα υποβρύχια του Άξονα  και τα Ελληνικά πλοία ήταν διαρκώς στο στόχαστρό τους. Ειδικά στη λεγόμενη Μάχη του Ατλαντικού, καθοριστικού χαρακτήρα για την ευρύτερη πολεμική προσπάθεια, η ελληνική ναυτοσύνη έγραψε σελίδες απαράμιλλου ηρωισμού.

Κατά την διάρκεια του πολέμου ο αριθμός των ελληνικών απωλειών ανήλθε στα 486 πλοία, συνολικού τονάζ 1.400.000 περίπου ΚΟΧ, τα οποία αντιπροσώπευαν το 72 τοις εκατό του συνολικού δυναμικού της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας. Τα μισά περίπου από τα πλοία αυτά απωλέσθηκαν κατά τα δύο πρώτα έτη του πολέμου. Οι απώλειες του ελληνικού εμπορικού στόλου ήταν αναλογικά οι υψηλότερες από κάθε άλλο εμπόλεμο έθνος, συγκριτικά υψηλότερες ακόμη και από τις απώλειες του βρετανικού εμπορικού ναυτικού.

Από τους 19.000 ναυτεργάτες των ελληνικών πληρωμάτων, οι οποίοι εργάζονταν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, 4.000 περίπου έχασαν την ζωή τους κατά την διάρκεια του πολέμου, κυρίως λόγω των βυθίσεων από τορπιλισμούς. Από αυτούς που κατάφεραν να επιζήσουν 2.500 επέστρεψαν ως ανάπηροι, ενώ άλλοι 200 επέστρεψαν με βαριές και ανεπανόρθωτες ψυχικές βλάβες, λόγω των βάναυσων εμπειριών που έζησαν ως ναυαγοί ή ως αιχμάλωτοι.

 

Σ’ αυτό το προσκλητήριο, η ναυτομάνα Χίος δεν θα μπορούσε να λείψει. Εκατοντάδες συμπατριώτες μας, αξιωματικοί και πληρώματα στα εμπορικά πλοία, έδωσαν με αυταπάρνηση τον δικό τους σκληρό αγώνα. Και πλήρωσαν βαρύ το φόρο του αίματος. Είναι δεκάδες οι χιώτικες οικογένειες που έδωσαν τα παιδιά τους στον αγώνα για την Ελευθερία, που έχασαν τους αγαπημένους τους, θύματα πολέμου, στα αφρισμένα κύματα.

Απέναντι σ’ αυτή τη Θυσία, εμείς στεκόμαστε σήμερα με ταπεινότητα και σεβασμό. Αποτίουμε τον απαιτούμενο Φόρο Τιμής, στους απολεσθέντες συμπατριώτες μας ναυτικούς, σκύβουμε ευλαβικά το κεφάλι στο μεγαλείο του Αγώνα τους.

Ας είναι Αιωνία η Μνήμη Τους.   

Σας ευχαριστώ